«برای آزمایش خون باید ناشتا باشم؟ بیمه‌ی من رو قبول دارید؟» جوابش در دستورالعمل‌های خود مرکز است.

اگر مطب یک پزشک یا یک کلینیک کوچک دارید، صفحه‌ی جدای چت‌بات مطب و کلینیک را در سفید ببینید. این مقاله درباره‌ی مرکزهای بزرگ‌تر است: بیمارستان، درمانگاه شبانه‌روزی، آزمایشگاه و مرکز تصویربرداری.

نوبتی که به خاطر یک آمادگی ناگفته از دست می‌رود

هر کسی که در پذیرش آزمایشگاه یا مرکز تصویربرداری کار کرده، این صحنه را دیده است: بیماری صبح زود آمده، نوبتش رسیده، و معلوم می‌شود صبحانه خورده. یا برای سونوگرافی لگن آمده و آب نخورده. یا برای آزمایش ادرار، نمونه‌ی صبح را نیاورده. نتیجه این است که بیمار باید دوباره بیاید؛ یک روز دیگر مرخصی، یک بار دیگر رفت‌وآمد، و یک نوبت که از دست رفته.

بیشتر این‌ها به خاطر یک آمادگی است که کسی به بیمار نگفته، یا گفته و بیمار فراموش کرده، یا شب پیش از نوبت نمی‌دانسته از کجا بپرسد. مرکز معمولا دستورالعمل این آمادگی‌ها را دارد، ولی بیمار آن را پیدا نمی‌کند.

چت‌بات این فاصله را پر می‌کند. بیمار شب پیش از نوبت، یا هر وقت که یادش افتاد، می‌پرسد و آمادگی همان کار را از دستورالعمل خود مرکز می‌گیرد. با ویژگی اختصاصی «پیام آمادگی»، یک روز پیش از نوبت، آمادگی خودبه‌خود هم برای بیمار فرستاده می‌شود.

سوال‌هایی که پذیرش هر روز می‌شنود

غیر از آمادگی، یک دسته سوال هست که پذیرش هر مرکز درمانی هر روز ده‌ها بار می‌شنود. بیمه‌ی من را قبول دارید؟ چه مدارکی بیاورم؟ دفترچه لازم است یا کد ملی کافی است؟ ساعت پذیرش آزمایشگاه کی است؟ جواب آزمایش کی آماده می‌شود؟ فلان پزشک کدام روزها هست؟ ساعت ملاقات بیمارستان کی است؟ پارکینگ دارید؟

همه‌ی این سوال‌ها، اگر مرکز یک بار نوشته باشد، جواب مشخصی دارد. ولی هر بار یک نفر در پذیرش باید گوشی را بردارد و همان را تکرار کند؛ در حالی که جلوی میزش صفی از بیمارها ایستاده‌اند. چت‌بات این سوال‌ها را از اطلاعات خود مرکز جواب می‌دهد، در هر ساعتی، و پذیرش وقت بیشتری برای بیمارهایی دارد که جلویش ایستاده‌اند.

چت‌بات از کجا جواب می‌دهد؟

چت‌بات سفید از سه جا جواب می‌دهد. اول صفحه‌های سایت مرکز: معرفی بخش‌ها، پزشکان، خدمات. دوم فایل‌هایی که اضافه می‌کنید: دستورالعمل آمادگی هر آزمایش و هر نوع تصویربرداری، فهرست بیمه‌های طرف قرارداد، تعرفه‌ها، به شکل PDF. سوم اطلاعاتی که مستقیم در پنل می‌نویسید: ساعت پذیرش هر بخش، ساعت ملاقات، مدارک لازم، روزهای تعطیل و اطلاعیه‌های موقت. در پلن حرفه‌ای تا ۲۵۰ صفحه اطلاعات جا می‌شود.

مهم‌ترین قاعده این است: چت‌بات از دانسته‌های عمومی خودش درباره‌ی پزشکی جواب نمی‌دهد. اگر دستورالعمل آمادگی یک آزمایش را مرکز ننوشته باشد، چت‌بات حدس نمی‌زند؛ می‌گوید با پذیرش هماهنگ کنند. چون آمادگی‌ها در مرکزهای مختلف می‌تواند کمی فرق داشته باشد، و فقط دستورالعمل خود مرکز درست است.

خط قرمز اول: تشخیص نمی‌دهد

مهم‌ترین قانون چت‌بات مرکز درمانی این است که هرگز تشخیص نمی‌دهد. اگر کسی علائمش را بنویسد و بپرسد «این چیه؟» یا «باید نگران باشم؟»، چت‌بات نمی‌گوید «سرماخوردگی ساده است» یا «چیز مهمی نیست». از روی چند جمله در چت، هیچ‌کس نمی‌تواند تشخیص بدهد؛ و یک جمله‌ی اشتباه می‌تواند کسی را از رفتن به پزشک در زمانی که لازم است، بازدارد.

چت‌بات در این حالت می‌گوید باید با پزشک صحبت کند، و اگر مرکز درمانگاه یا بخشی دارد که به این موضوع رسیدگی می‌کند، آن را معرفی می‌کند و درخواست نوبت را ثبت می‌کند.

خط قرمز دوم: جواب آزمایش را تفسیر نمی‌کند

بیمارها معمولا وقتی جواب آزمایش یا گزارش سونوگرافی را می‌گیرند، می‌خواهند همان لحظه بدانند یعنی چه. خیلی‌ها عددها را در اینترنت جستجو می‌کنند، و خیلی‌ها ممکن است از چت‌بات بپرسند: «قندم ۱۳۰ شده؛ بده؟». چت‌بات این را تفسیر نمی‌کند. تفسیر جواب آزمایش به سن، سابقه، داروها و علائم هر نفر بستگی دارد، و فقط پزشکی که همه‌ی این‌ها را می‌داند، می‌تواند درست تفسیرش کند.

چت‌بات به بیمار می‌گوید جوابش را به پزشکش نشان بدهد، و اگر مرکز پزشکی برای دیدن جواب‌ها دارد، روال نوبت گرفتن از او را می‌گوید.

خط قرمز سوم: درباره‌ی دارو توصیه نمی‌کند

چت‌بات درباره‌ی دارو، دوز یا قطع و شروع دارو هیچ توصیه‌ای نمی‌کند. اگر بیمار بپرسد پیش از آزمایش داروی همیشگی‌اش را بخورد یا نه، اگر دستورالعمل مرکز در این باره چیزی نوشته باشد، همان را می‌گوید؛ و همیشه اضافه می‌کند که این را با پزشک خودش هماهنگ کند.

خط قرمز چهارم: جای اورژانس را نمی‌گیرد

اگر کسی در چت چیزی بنویسد که نشان می‌دهد حالش اورژانسی است، مثلا درد شدید قفسه‌ی سینه، تنگی نفس یا بیهوشی کسی، چت‌بات از همان اول می‌گوید با ۱۱۵ تماس بگیرد یا به نزدیک‌ترین اورژانس برود. چت‌بات هرگز جای اورژانس را نمی‌گیرد و وقت را با سوال کردن تلف نمی‌کند. این جمله را می‌توانید در اولین پیام چت‌بات هم بگذارید تا همه از اول بدانند.

بیمه: سوالی که همه دارند

بیمه از پرتکرارترین سوال‌های هر مرکز درمانی است. بیمه‌ی من را قبول دارید؟ برای این خدمت هم؟ چقدر سهم من می‌شود؟ دفترچه لازم است یا با کد ملی هم می‌شود؟ بیمه‌ی تکمیلی من را هم قبول دارید؟

اگر فهرست بیمه‌های طرف قرارداد را با توضیح بنویسید، چت‌بات همان را می‌گوید. ولی پوشش دقیق بیمه برای یک خدمت خاص و یک بیمار خاص، گاهی به جزئیاتی بستگی دارد که فقط پذیرش هنگام پذیرش می‌بیند. برای همین چت‌بات پوشش را همان‌طور که مرکز نوشته می‌گوید و قطعی‌اش را به پذیرش می‌سپارد؛ «بیمه‌ی شما حتما این را پوشش می‌دهد» را از خودش نمی‌گوید.

آزمایشگاه

آزمایشگاه‌ها سوال‌های خاص خودشان را دارند. غیر از آمادگی‌ها، بیمارها می‌پرسند جواب کی آماده می‌شود، جواب را چطور بگیرند، نمونه‌گیری در منزل دارید یا نه، برای بچه‌ها چه کنند، و هزینه‌ی آزمایش‌های بی‌بیمه چقدر است. اگر این‌ها را بنویسید، چت‌بات به همه جواب می‌دهد.

با ویژگی اختصاصی «آماده بودن جواب»، بیمار با کد پذیرش می‌تواند ببیند جوابش آماده شده یا نه؛ بی اینکه خود جواب در چت نمایش داده شود. این یکی از پرتکرارترین تماس‌های هر آزمایشگاه را حذف می‌کند.

مرکز تصویربرداری

مرکزهای تصویربرداری، مثل رادیولوژی، سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن و ام‌آرآی، هم سوال‌های خاص خودشان را دارند. آمادگی هر نوع تصویربرداری، که از همه مهم‌تر است. نوبت چقدر طول می‌کشد. برای ام‌آرآی چه چیزهایی نباید همراه داشت. اگر کسی از فضای بسته می‌ترسد چه کند. سی‌دی و گزارش کی آماده می‌شود. چت‌بات همه‌ی این‌ها را از دستورالعمل‌های مرکز می‌گوید. درباره‌ی اینکه کدام نوع تصویربرداری برای بیمار لازم است، نظر نمی‌دهد؛ این را پزشکی که درخواست داده تعیین می‌کند.

بیمارستان

بیمارستان‌ها پیچیده‌ترین مرکزها هستند، با بخش‌های زیاد و سوال‌های زیاد. بیمارها و همراه‌ها می‌پرسند فلان بخش کجاست، ساعت ملاقات کی است، همراه می‌تواند شب بماند یا نه، برای بستری چه مدارکی لازم است، هزینه‌ی تقریبی فلان عمل چقدر است، و فلان پزشک کدام روزها درمانگاه دارد. چت‌بات از اطلاعات بیمارستان جواب می‌دهد و درخواست نوبت درمانگاه را برای بخش مربوط ثبت می‌کند.

درباره‌ی بیماران بستری، چت‌بات هیچ اطلاعاتی نمی‌دهد. اگر کسی بپرسد «حال پدرم که در بخش بستری است چطور است؟»، چت‌بات این اطلاعات را ندارد و نمی‌دهد؛ روال پرسیدن از بخش را می‌گوید.

درمانگاه شبانه‌روزی

درمانگاه‌های شبانه‌روزی معمولا سوال‌های فوری‌تری می‌گیرند: الان پزشک هست؟ تزریقات دارید؟ پانسمان چطور؟ دندانپزشکی شبانه دارید؟ ویزیت چند است؟ بیمه را قبول دارید؟ چون این سوال‌ها اغلب شب پرسیده می‌شود، وقتی کسی برای جواب دادن کم است، چت‌بات اینجا کمک بزرگی است. خدمات، ساعت‌ها و هزینه‌ها را از اطلاعات درمانگاه می‌گوید و آدرس را می‌دهد.

همراه بیمار

بخش بزرگی از کسانی که با مرکز درمانی تماس می‌گیرند، خود بیمار نیستند؛ همراه‌اند. فرزندی که برای پدر و مادر سالمندش نوبت می‌گیرد، همسری که دنبال کارهای بستری است، پدر و مادری که برای بچه‌ی کوچکشان آزمایش دارند. این همراه‌ها سوال‌های خاص خودشان را دارند: همراه می‌تواند داخل اتاق سونوگرافی بیاید؟ برای بچه‌ی سه‌ساله آمادگی آزمایش فرق دارد؟ صندلی چرخدار دارید؟ همراه بیمار بستری کجا می‌تواند بماند؟ غذا برای همراه دارید؟

اگر مرکز این‌ها را بنویسد، چت‌بات همان را می‌گوید. برای خیلی از همراه‌ها، دانستن همین جزئیات کوچک فرق بین یک روز آرام و یک روز پر از استرس است.

سالمندان و بیمارهایی که با گوشی راحت نیستند

بخشی از بیمارهای هر مرکز درمانی سالمندند و با گوشی و سایت راحت نیستند. برای این‌ها، چت‌بات باید خیلی ساده باشد: جمله‌های کوتاه، کلمه‌های آشنا، و جواب یک سوال در هر پیام. اولین پیام چت‌بات و دکمه‌های پیشنهادی را طوری بنویسید که یک آدم هشتادساله هم بداند چه بپرسد. و چون خیلی از سالمندان ترجیح می‌دهند با یک آدم حرف بزنند، شماره‌ی پذیرش را هم در جواب‌ها بگذارید. چت‌بات قرار نیست تلفن را حذف کند؛ قرار است صف تلفن را کوتاه‌تر کند تا وقتی سالمندی زنگ می‌زند، کسی با حوصله جوابش را بدهد.

پزشکان و درمانگاه‌های تخصصی

در بیمارستان‌ها و درمانگاه‌های بزرگ، بیمارها معمولا دنبال یک پزشک خاص یا یک تخصص خاص‌اند: دکتر فلانی کدام روزها هست؟ متخصص قلب دارید؟ برای دیابت به کدام درمانگاه بروم؟ نوبت فلان پزشک چقدر طول می‌کشد؟ اگر فهرست پزشکان با تخصص و روزهای حضور را بنویسید، چت‌بات این‌ها را می‌گوید و درخواست نوبت را برای همان پزشک یا درمانگاه ثبت می‌کند. درباره‌ی اینکه بیمار با علائمش به کدام متخصص برود، اگر مرکز راهنمایی نوشته باشد همان را می‌گوید؛ وگرنه پیشنهاد می‌دهد اول پزشک عمومی ببیند.

چکاپ و بسته‌های سلامت

خیلی از آزمایشگاه‌ها و مرکزهای درمانی بسته‌های چکاپ دارند: چکاپ عمومی، چکاپ پیش از ازدواج، چکاپ سالمندان. این بسته‌ها سوال‌های خاص خودشان را دارند: چه آزمایش‌هایی دارد؟ قیمتش چقدر است؟ آمادگی‌اش چیست؟ چقدر طول می‌کشد؟ اگر بسته‌ها را با جزئیات بنویسید، چت‌بات آن‌ها را معرفی می‌کند و درخواست نوبت را ثبت می‌کند. درباره‌ی اینکه کدام بسته برای یک نفر لازم است، نظر نمی‌دهد؛ این را با پزشک تصمیم بگیرند.

چند نمونه گفتگو

نمونه‌ی اول، کسی که فردا آزمایش دارد: «فردا صبح آزمایش چربی دارم؛ امشب شام بخورم؟» چت‌بات از دستورالعمل آزمایشگاه می‌گوید چند ساعت پیش از آزمایش ناشتا باشد و آب خوردن اشکالی ندارد یا نه، و ساعت پذیرش را می‌گوید.

نمونه‌ی دوم، کسی که سونوگرافی دارد: «سونوگرافی لگن دارم؛ چیکار کنم؟» چت‌بات آمادگی را از دستورالعمل مرکز می‌گوید.

نمونه‌ی سوم، کسی که جواب آزمایش گرفته: «هموگلوبینم ۱۱ شده؛ کم خونی دارم؟» چت‌بات تفسیر نمی‌کند؛ می‌گوید جواب را به پزشکش نشان بدهد و اگر بخواهد، نوبت پزشک را ثبت می‌کند.

نمونه‌ی چهارم، کسی که بیمه‌اش را می‌پرسد: «بیمه‌ی تامین اجتماعی رو برای ام‌آرآی قبول دارید؟» چت‌بات از فهرست بیمه‌های مرکز جواب می‌دهد و می‌گوید قطعی‌اش را پذیرش هنگام پذیرش تایید می‌کند.

نمونه‌ی پنجم، کسی که حالش بد است: «مادرم درد شدید قفسه‌ی سینه داره.» چت‌بات بی معطلی می‌گوید همین حالا با ۱۱۵ تماس بگیرد یا به نزدیک‌ترین اورژانس برود.

لحن: آرام، روشن، محترمانه

کسی که با یک مرکز درمانی سروکار دارد، معمولا نگران است؛ یا برای خودش یا برای عزیزی. لحن چت‌بات باید آرام، روشن و محترمانه باشد: جمله‌های کوتاه، کلمه‌های ساده به جای اصطلاح‌های پزشکی، و اگر اصطلاحی لازم بود، با یک توضیح کوتاه. «ناشتا، یعنی از ساعت مشخص به بعد چیزی جز آب نخورید». چت‌بات نه نگرانی را بیشتر می‌کند و نه با جمله‌های اطمینان‌بخش الکی کمش می‌کند؛ راه بعدی را نشان می‌دهد.

بیمار غیرفارسی‌زبان

بیمارستان‌ها و مرکزهای درمانی در شهرهای زیارتی و مرزی، و مرکزهایی که در گردشگری سلامت فعال‌اند، بیمار غیرفارسی‌زبان زیاد دارند؛ مثلا بیمارهای عرب‌زبان از کشورهای همسایه. این بیمارها برای پیدا کردن کسی که به زبانشان جواب بدهد، مشکل دارند؛ به‌خصوص پیش از سفر، وقتی می‌خواهند بدانند مرکز چه خدماتی دارد، هزینه‌ها چقدر است و چه مدارکی بیاورند. با ویژگی اختصاصی «چند زبان»، چت‌بات به زبان خود بیمار جواب می‌دهد، از همان اطلاعات مرکز. همان خط‌های قرمز در هر زبانی سر جایشان است.

پذیرش، با صف کوتاه‌تر

پذیرش هر مرکز درمانی، شلوغ‌ترین جای آن است. وقتی بخشی از سوال‌های تکراری، مثل آمادگی، بیمه، ساعت‌ها و مدارک، با چت‌بات جواب داده شود، تلفن پذیرش کمتر زنگ می‌خورد و کارکنان وقت بیشتری برای بیمارهایی دارند که جلوی میز ایستاده‌اند؛ و بیمارهایی که با آمادگی کامل آمده‌اند، کار پذیرش را هم سریع‌تر می‌کنند. همین چند دقیقه‌ی صرفه‌جویی در هر بیمار، در یک روز شلوغ، ساعت‌ها می‌شود.

روزهای شلوغ و اطلاعیه‌های موقت

گاهی مرکز درمانی تغییری موقت دارد: بخشی برای تعمیر بسته است، ساعت پذیرش در ماه رمضان عوض شده، دستگاهی خراب است و نوبت‌ها جابه‌جا شده، یا تعطیلی پیش آمده. این‌ها اگر به بیمار گفته نشود، یعنی کسی که با برنامه آمده، دست خالی برمی‌گردد. یک خط اطلاعیه در پنل کافی است؛ چت‌بات از همان لحظه آن را به هر کس که بپرسد می‌گوید، و وقتی اطلاعیه را برداشتید، دیگر نمی‌گوید.

هوش مصنوعی در پزشکی: این کاربرد کجای کار است؟

درباره‌ی «هوش مصنوعی در پزشکی» زیاد نوشته می‌شود: کمک به خواندن تصویرهای پزشکی، پیش‌بینی بیماری، کمک به پژوهش. این کاربردها، اگر در جایی استفاده شوند، زیر نظر پزشک و با روال‌های سخت‌گیرانه‌ی خودشان است. چت‌بات سفید هیچ‌کدام از این کارها را نمی‌کند. کار آن ساده‌تر و بی‌خطرتر است: جواب دادن درست به سوال‌های اداری و آمادگی، از روی دستورالعمل‌های خود مرکز. هیچ تصمیم پزشکی نمی‌گیرد و هیچ اطلاعات پزشکی بیمار را نمی‌بیند.

ویژگی‌های اختصاصی مرکز درمانی

کارهای روز اول، یعنی جواب از دستورالعمل‌ها، بیمه‌ها، بخش‌ها و ساعت‌ها و ثبت درخواست نوبت، همان پلن‌های عادی سفید است. ولی هر مرکز کارهای خاص خودش را هم دارد که برایش جدا ساخته می‌شود.

نوبت با ساعت خالی. به سامانه‌ی نوبت‌دهی مرکز وصل می‌شود و ساعت‌های خالی هر بخش و پزشک را نشان می‌دهد.

پیام آمادگی. یک روز پیش از نوبت، آمادگی همان کار را برای بیمار می‌فرستد.

آماده بودن جواب. بیمار با کد پذیرش می‌بیند جواب آزمایشش آماده شده یا نه.

پرداخت آنلاین. هزینه‌ی خدمت را با لینک درگاه مرکز در چت می‌گیرد.

نمونه‌گیری در منزل. درخواست نمونه‌گیری در منزل را با آدرس و زمان ثبت می‌کند.

چند زبان. به بیمار غیرفارسی‌زبان، به زبان خودش جواب می‌دهد.

هر بخش، پذیرش خودش. درخواست را مستقیم به پذیرش همان بخش می‌رساند.

وصل به سامانه‌ی مرکز. نوبت‌ها و بخش‌ها را از سامانه‌ی اطلاعات بیمارستان یا آزمایشگاه می‌خواند.

اطلاعات بیماران و حریم خصوصی

اطلاعات پزشکی از حساس‌ترین اطلاعات هر آدم است. چت‌بات در کارهای روز اول به هیچ اطلاعات بیماری دسترسی ندارد. برای ثبت درخواست نوبت فقط نوع خدمت، روز دلخواه، بیمه و شماره‌ی تماس را می‌پرسد؛ نه سابقه‌ی بیماری، نه جواب آزمایش. اگر کسی خودش در چت درباره‌ی بیماری‌اش نوشت، این گفتگو فقط در پنل خود مرکز دیده می‌شود. گفتگوها روی سرورهای سفید در ایران نگه داشته می‌شود.

از کجا بفهمیم چت‌بات کمک کرده است؟

در پنل سفید می‌بینید بیمارها بیشتر چه پرسیده‌اند، کدام سوال‌ها بی‌جواب مانده و چند درخواست نوبت ثبت شده. اگر تعداد بیمارهایی که بی آمادگی آمده‌اند کمتر شده، و تماس‌های تکراری با پذیرش هم، چت‌بات کارش را درست کرده است. سوال‌های بی‌جواب نشان می‌دهد کدام دستورالعمل را باید بنویسید.

اشتباه‌های رایج در راه‌اندازی چت‌بات مرکز درمانی

اشتباه اول، دستورالعمل‌های ناقص است. اگر برای پرتکرارترین آزمایش‌ها و تصویربرداری‌ها دستورالعمل آمادگی ننوشته باشید، چت‌بات چیزی برای گفتن ندارد. از پرتکرارترین‌ها شروع کنید.

اشتباه دوم، فهرست بیمه‌ی کهنه است. قراردادهای بیمه عوض می‌شوند. هر بار عوض شد، فهرست را به‌روز کنید.

اشتباه سوم، نگفتن شماره‌ی اورژانس است. اولین پیام چت‌بات را طوری بنویسید که اگر کسی حال اورژانسی دارد، بداند کجا برود.

اشتباه چهارم، نوشتن دستورالعمل‌ها با اصطلاح‌های پزشکی است. دستورالعملی که برای همکاران پزشکی نوشته شده، برای بیمار قابل فهم نیست. آن را طوری بنویسید که یک آدم بی‌اطلاع بفهمد، و اگر اصطلاحی لازم است، معنی‌اش را کنارش بنویسید.

اشتباه پنجم، ندیدن درخواست‌های نوبت است. چت‌بات درخواست را ثبت می‌کند، ولی تایید نوبت با پذیرش است. درخواستی که یک روز بی‌جواب بماند، بیماری است که شاید جای دیگری رفته باشد؛ یک نفر را مسئول دیدن درخواست‌ها در چند نوبت از روز کنید.

اولین جمله‌ی چت‌بات

وقتی بیمار چت را باز می‌کند، اولین جمله باید بگوید اینجا چه کاری می‌شود کرد، و چه کاری نمی‌شود. برای مرکز درمانی، چیزی مثل «درباره‌ی آمادگی پیش از آزمایش، بیمه‌ها، بخش‌ها و نوبت بپرسید. اگر حال‌تان اورژانسی است، با ۱۱۵ تماس بگیرید» کافی است. زیرش چند دکمه‌ی پیشنهادی مثل «آمادگی آزمایش»، «بیمه‌ها» و «درخواست نوبت» می‌آید.

چت‌بات مرکز درمانی را در سفید چطور راه بیندازیم؟

راه‌اندازی کارهای روز اول برنامه‌نویس نمی‌خواهد. اول با شماره‌ی موبایل ثبت‌نام می‌کنید؛ پلن رایگان هر ماه ۵۰ جواب دارد که برای امتحان کافی است. بعد آدرس سایت مرکز را می‌دهید تا سفید صفحه‌ها را بخواند. بعد دستورالعمل‌های آمادگی، فهرست بیمه‌ها و تعرفه‌ها را به شکل فایل اضافه می‌کنید. بعد اطلاعات مرکز را در پنل می‌نویسید: ساعت پذیرش هر بخش، مدارک لازم، ساعت ملاقات و روزهای تعطیل. در آخر، کد کوچک ویجت را روی سایت می‌گذارید.

پیش از اینکه به بیمارها بگویید، خودتان ده سوالی را که پذیرش بیشتر از همه می‌شنود از چت‌بات بپرسید، و چند سوال درباره‌ی علائم و جواب آزمایش هم بپرسید تا ببینید چت‌بات مرزها را درست نگه می‌دارد.

هزینه‌ی چت‌بات مرکز درمانی از چه تشکیل می‌شود؟

کارهای روز اول همان پلن‌های عادی سفید است و قیمت هر پلن در صفحه‌ی قیمت‌ها روشن نوشته شده است. هر پلن تعدادی جواب در ماه دارد؛ پیام بیمار و ثبت درخواست هزینه‌ای ندارد و فقط جواب‌های چت‌بات از اعتبار پلن کم می‌شود.

ویژگی‌های اختصاصی، مثل نوبت با ساعت خالی، پیام آمادگی یا آماده بودن جواب، برای هر مرکز جدا ساخته می‌شود. هزینه‌شان به این بستگی دارد که کدام ویژگی‌ها را می‌خواهید و سامانه‌های مرکزتان چطور ساخته شده‌اند. برای همین اول با هم صحبت می‌کنیم و هزینه‌ی دقیق را پیش از شروع کار، مکتوب می‌گوییم.

سوال‌های پرتکرار درباره‌ی چت‌بات مرکز درمانی

چت‌بات جواب آزمایش را به بیمار می‌گوید؟ خود جواب را نه؛ و هرگز تفسیرش نمی‌کند. با ویژگی اختصاصی، بیمار فقط می‌بیند جوابش آماده شده یا نه.

اگر کسی حال اورژانسی داشته باشد؟ چت‌بات از همان اول می‌گوید با ۱۱۵ تماس بگیرد یا به نزدیک‌ترین اورژانس برود.

دستورالعمل‌های ما با مرکز دیگر فرق دارد؛ چه می‌گوید؟ فقط دستورالعمل مرکز شما را می‌گوید.

درباره‌ی بیمار بستری اطلاعات می‌دهد؟ نه. روال پرسیدن از بخش را می‌گوید.

شب‌ها هم جواب می‌دهد؟ بله. بیشتر سوال‌های آمادگی، شب پیش از نوبت پرسیده می‌شود.

چقدر طول می‌کشد تا راه بیفتد؟ کارهای روز اول را همان روزی که ثبت‌نام می‌کنید راه می‌اندازید. زمان ویژگی‌های اختصاصی بعد از بررسی سامانه‌های مرکز، همراه با هزینه گفته می‌شود.